1036
பிழைபு ரிந்தனன் ஆகிலும் உமது 

பெருமை நோக்கில்அப் பிழைசிறி தன்றோ 
மழைபு ரிந்திடும் வண்கையை மாற்ற 

மதிக்கின் றோர்எவர் மற்றிலை அதுபோல் 
உழைபு ரிந்தருள் வீர்எனில் தடுப்பார் 

உம்பர் இம்பரில் ஒருவரும் இலைகாண் 
புழைபு ரிந்தகை உலவொற்றி உடையீர் 

பொய்யன் என்னில்யான் போம்வழி எதுவோ    
டீயஉம



--------------------------------------------------------------------------------


 நெஞ்சறிவுறூஉ 
திருவொற்றியூர் 

எண்சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்
1037
என்ன தன்றுகாண் வாழ்க்கையுட் சார்ந்த 

இன்ப துன்பங்கள் இருவினைப் பயனால் 
மன்னும் மும்மல மடஞ்செறி மனனே 

வாழ்தி யோஇங்கு வல்வினைக் கிடமாய் 
உன்ன நல்அமு தாம்சிவ பெருமான் 

உற்று வாழ்ந்திடும் ஒற்றியூர்க் கின்றே 
இன்னல் அற்றிடச் செல்கின்றேன் உனக்கும் 

இயம்பி னேன்பழி இல்லைஎன் மீதே    
1038
துன்ப வாழ்வினைச் சுகம்என மனனே 

சூழ்ந்து மாயையுள் ஆழ்ந்துநிற் கின்றாய் 
வன்ப தாகிய நீயும்என் னுடனே 

வருதி யோஅன்றி நிற்றியோ அறியேன் 
ஒன்ப தாகிய உருவுடைப் பெருமான் 

ஒருவன் வாழ்கின்ற ஒற்றியூர்க் கின்றே 
இன்ப வாழ்வுறச் செல்கின்றேன் உனக்கும் 

இயம்பி னேன்பழி இல்லைஎன் மீதே    
1039
ஆட்டு கின்றதற் காகஅம் பலத்துள் 

ஆடு கின்றசே வடிமலர் நினையாய் 
வாட்டு கின்றனை வல்வினை மனனே 

வாழ்ந்து நீசுக மாய்இரு கண்டாய் 
கூட்டு கின்றநம் பரசிவன் மகிழ்வில் 

குலவும் ஒற்றியூர்க் கோயில்சூழ்ந் தின்பம் 
ஈட்டு கின்றதற் கேகின்றேன் உனக்கும் 

இயம்பி னேன்பழி இல்லைஎன் மீதே    
1040
வஞ்ச வாழ்க்கையை விடுத்தனன் நீயே 

வாரிக் கொண்டிங்கு வாழ்ந்திரு மனனே 
நஞ்சம் ஆயினும் உண்குவை நீதான் 

நானும் அங்கதை நயப்பது நன்றோ 
தஞ்சம் என்றவர்க் கருள்தரும் பெருமான் 

தங்கும் ஒற்றியூர்த் தலத்தினுக் கின்றே 
எஞ்சல் இன்றிநான் செல்கின்றேன் உனக்கும் 

இயம்பி னேன்பழி இல்லைஎன் மீதே