Vallalar.Net
Vallalar.Net
1041
உண்மை ஓதினும் ஓர்ந்திலை மனனே 

உப்பி லிக்குவந் துண்ணுகின் றவர்போல் 
வெண்மை வாழ்க்கையின் நுகர்வினை விரும்பி 

வெளுக்கின் றாய்உனை வெறுப்பதில் என்னே 
தண்மை மேவிய சடையுடைப் பெருமான் 

சார்ந்த ஒற்றியந் தலத்தினுக் கின்றே 
எண்மை நீங்கிடச் செல்கின்றேன் உனக்கும் 

இயம்பி னேன்பழி இல்லைஎன் மீதே    
1042
நீடும் ஐம்பொறி நெறிநடந் துலக 

நெறியில் கூடிநீ நினைப்பொடு மறப்பும் 
நாடும் மாயையில் கிடந்துழைக் கின்றாய் 

நன்று நின்செயல் நின்றிடு மனனே 
ஆடும் அம்பலக் கூத்தன்எம் பெருமான் 

அமர்ந்த ஒற்றியூர் ஆலயத் தின்றே 
ஈடு நீங்கிடச் செல்கின்றேன் உனக்கும் 

இயம்பி னேன்பழி இல்லைஎன் மீதே    
1043
கூறும் ஓர்கணத் தெண்ணுறும் நினைவு 

கோடி கோடியாய்க் கொண்டதை மறந்து 
மாறு மாயையால் மயங்கிய மனனே 

வருதி அன்றெனில் நிற்றிஇவ் வளவில் 
ஆறு மேவிய வேணிஎம் பெருமான் 

அமர்ந்த ஒற்றியூர் ஆலயம் அதன்பால் 
ஈறில் இன்புறச் செல்கின்றேன் உனக்கும் 

இயம்பி னேன்பழி இல்லைஎன் மீதே    
1044
யாது கண்டனை அதனிடத் தெல்லாம் 

அணைகின் றாய்அவ மாகநிற் கீந்த 
போது போக்கினை யேஇனி மனனே 

போதி போதிநீ போம்வழி எல்லாம் 
கோது நீக்கிநல் அருள்தரும் பெருமான் 

குலவும் ஒற்றியூர்க் கோயிலுக் கின்றே 
ஏதம் ஓடநான் செல்கின்றேன் உனக்கும் 

இயம்பி னேன்பழி இல்லைஎன் மீதே    
1045
விச்சை வேண்டினை வினையுடை மனனே 

மேலை நாள்பட்ட வேதனை அறியாய் 
துச்சை நீபடும் துயர்உனக் கல்லால் 

சொல்லி றந்தநல் சுகம்பலித் திடுமோ 
பிச்சை எம்பெரு மான்என நினையேல் 

பிறங்கும் ஒற்றியம் பெருந்தகை அவன்பால் 
இச்சை கொண்டுநான் செல்கின்றேன் உனக்கும் 

இயம்பி னேன்பழி இல்லைஎன் மீதே