1061
பாவி நெஞ்சம்என் பால்இரா தோடிப் 

பாவை யார்மயல் படிந்துழைப் பதனால் 
சேவி யாதஎன் பிழைபொறுத் தாளும் 

செய்கை நின்னதே செப்பலென் சிவனே 
காவி நேர்விழி மலைமகள் காணக் 

கடலின் நஞ்சுண்டு கண்ணன்ஆ தியர்கள் 
ஆவி ஈந்தருள் ஒற்றிஎம் இறையே 

அம்ப லத்தினின் றாடல்செய் அமுதே    
1062
மூட நெஞ்சம்என் மொழிவழி நில்லா 

மோக வாரியின் முழுகுகின் றதுகாண் 
தேட என்வசம் அன்றது சிவனே 

திருவ ருட்கடல் திவலைஒன் றுறுமேல் 
நாட நாடிய நலம்பெறும் அதனால் 

நானும் உய்குவேன் நல்கிடல் வேண்டும் 
ஆடல் ஒற்றியாய் பெரும்பற்றப் புலியூர் 

அம்ப லத்தினின் றாடல்செய் அமுதே    
1063
கலங்கு கின்றஎன் கண்உன தருள்ஓர் 

கடுகின் எல்லைதான் கலந்திடு மானால் 
விலங்கு கின்றஎன் நெஞ்சம்நின் றிடுமால் 

வேறு நான்பெறும் வேட்கையும் இன்றால் 
மலங்கு கின்றதை மாற்றுவன் உனது 

மலர்ப்பொன் தாளலால் மற்றிலன் சிவனே 
அலங்கு கின்றசீர் ஒற்றியூர் இறையே 

அம்ப லத்தினின் றாடல்செய் அமுதே    
1064
மறைவ தென்னையும் மறைப்பது பொல்லா 

வஞ்ச நெஞ்சமென் வசப்படல் இலைகாண் 
இறைவ நின்னருட் கென்செய்வோம் எனவே 

எண்ணி எண்ணிநான் ஏங்குகின் றனனால் 
உறைவ துன்னடி மலர்அன்றி மற்றொன் 

றுணர்ந்தி லேன்இஃ துண்மைநீ அறிதி 
அறைவ தென்னநான் ஒற்றியூர் அரசே 

அம்ப லத்தினின் றாடல்செய் அமுதே    
1065
ஒருக ணப்பொழு தேனுநின் அடியை 

உள்கி டாதுளம் ஓடுகின் றதனால் 
திருக ணப்பெறும் தீயனேன் செய்யும் 

திறம்அ றிந்திலேன் செப்பலென் சிவனே 
வருக ணத்துடல் நிற்குமோ விழுமோ 

மாயு மோஎன மயங்குவேன் தன்னை 
அருக ணைத்தருள் ஒற்றியூர் இறையே 

அம்ப லத்தினின் றாடல்செய் அமுதே