1746
வளஞ்சே ரொற்றி யீருமது 

மாலை கொடுப்பீ ரோவென்றேன் 
குளஞ்சேர் மொழியா யுனக்கதுமுன் 

கொடுத்தே மென்றா ரிலையென்றேன் 
உளஞ்சேர்ந் ததுகா ணிலையன்றோ 

ருருவு மன்றங் கருவென்றார் 
அளஞ்சேர் வடிவா யென்னடியவ் 

வையர் மொழிந்த வருண்மொழியே   
1747
வீற்றா ரொற்றி யூரமர்ந்தீர் 

விளங்கு மதனன் மென்மலரே 
மாற்றா ரென்றே னிலைகாணெம் 

மாலை முடிமேற் காணென்றார் 
சாற்றாச் சலமே யீதென்றேன் 

சடையின் முடிமே லன்றென்றார் 
ஆற்றா விடையா யென்னடியவ் 

வையர் மொழிந்த வருண்மொழியே   
1748
புயப்பா லொற்றி யீரச்சம் 

போமோ வென்றே னாமென்றார் 
வயப்பா வலருக் கிறையானீர் 

வஞ்சிப் பாவிங் குரைப்பதென்றேன் 
வியப்பா நகையப் பாவெனும்பா 

வெண்பா கலிப்பா வுடனென்றார் 
அயப்பா லிடையா யென்னடியவ் 

வையர் மொழிந்த வருண்மொழியே   
1749
தண்ணம் பொழிற்சூ ழொற்றியுளீர் 

சங்கங் கையிற்சேர்த் திடுமென்றேன் 
திண்ணம் பலமேல் வருங்கையிற் 

சேர்த்தோ முன்னர் தெரியென்றார் 
வண்ணம் பலவிம் மொழிக்கென்றேன் 

வாய்ந்தொன் றெனக்குக் காட்டென்றார் 
அண்ணஞ் சுகமே யென்னடியவ் 

வையர் மொழிந்த வருண்மொழியே    
1750
உகஞ்சே ரொற்றி யூருடையீ 

ரொருமா தவரோ நீரென்றேன் 
முகஞ்சேர் வடிவே லிரண்டுடையாய் 

மும்மா தவர்நா மென்றுரைத்தார் 
சுகஞ்சேர்ந் தனவும் மொழிக்கென்றேன் 

றோகா யுனது மொழிக்கென்றார் 
அகஞ்சேர் விழியா யென்னடியவ் 

வையர் மொழிந்த வருண்மொழியே