1751
ஊரா மொற்றி யீராசை 

யுடையே னென்றே னெமக்கலது 
நேரா வழக்குத் தொடுக்கின்றாய் 

நினக்கே தென்றார் நீரெனக்குச் 
சேரா வணமீ தென்றேன்முன் 

சேர்த்தீ தெழுதித் தந்தவர்தாம் 
ஆரா ரென்றா ரென்னடியவ் 

வையர் மொழிந்த வருண்மொழியே   
1752
வருத்தந் தவரீ ரொற்றியுளீர் 

மனத்த காத முண்டென்றேன் 
நிருத்தந் தருநம் மடியாரை 

நினைக்கின் றோரைக் கண்டதுதன் 
றிருத்தந் தருமுன் னெழுத்திலக்கஞ் 

சேருந் தூர மோடுமென்றார் 
அருத்தந் தெரியே னென்னடியவ் 

வையர் மொழிந்த வருண்மொழியே   
1753
மைய லகற்றீ ரொற்றியுளீர் 

வாவென் றுரைப்பீ ரோவென்றேன் 
துய்ய வதன்மேற் றலைவைத்துச் 

சொன்னாற் சொல்வே மிரண்டென்றார் 
உய்ய வுரைத்தீ ரெனக்கென்றே 

னுலகி லெவர்க்கு மாமென்றார் 
ஐய விடையா யென்னடியவ் 

வையர் மொழிந்த வருண்மொழியே    
1754
தாவென் றருளு மொற்றியுளீர் 

தமியேன் மோக தாகமற 
வாவென் றுரைப்பீ ரென்றேன்பின் 

வருமவ் வெழுத்திங் கிலையென்றார் 
ஓவென் றுயர்தீர்த் தருளுவதீ 

தோவென் றேன்பொய் யுரைக்கின்றாய் 
ஆவென் றுரைத்தா ரென்னடியவ் 

வையர் மொழிந்த வருண்மொழியே    
1755
வயலா ரொற்றி மேவுபிடி 

வாதர் நும்பே ரியாதென்றேன் 
இயலா யிட்ட நாமமதற் 

கிளைய நாம மேயென்றார் 
செயலார் கால மறிந்தென்னைச் 

சேர்வீ ரென்றேன் சிரித்துனக்கிங் 
கயலா ரென்றா ரென்னடியவ் 

வையர் மொழிந்த வருண்மொழியே