1801
வளஞ்சே ரொற்றி மாணிக்க 

வண்ண ராகு மிவர்தமைநான் 
குளஞ்சேர்ந் திருந்த துமக்கொருகண் 

கோலச் சடையீ ரழகிதென்றேன் 
களஞ்சேர் குளத்தி னெழின்முலைக்கண் 

காண வோரைந் துனக்கழகீ 
திளஞ்சேல் விழியா யென்கின்றா 

ரிதுதான் சேடி யென்னேடீ    
1802
பலஞ்சே ரொற்றிப் பதியுடையீர் 

பதிவே றுண்டோ நுமக்கென்றே 
னுலஞ்சேர் வெண்பொன் மலையென்றா 

ருண்டோ நீண்டமலையென்றேன் 
வலஞ்சே ரிடைத்தவ் வருவித்த 

மலைகா ணதனின் மம்முதல்சென் 
றிலஞ்சேர்ந் ததுவு மென்கின்றா 

ரிதுதான் சேடி யென்னேடீ    
1803
வயலா ரொற்றி வாணரிவர் 

வந்தார் நின்றார் வாய்திறவார் 
செயலார் விரல்கண் முடக்கியடி 

சேர்த்தீ ரிதழ்கள் விரிவித்தார் 
மயலா ருளத்தோ டென்னென்றேன் 

மறித்தோர் விரலா லென்னுடைய 
வியலார் வடிவிற் சுட்டுகின்றா 

ரிதுதான் சேடி யென்னேடீ    
1804
பேர்வா ழொற்றி வாணரிவர் 

பேசா மௌன யோகியராய்ச் 
சீர்வாழ் நமது மனையினிடைச் 

சேர்ந்தார் விழைவென் செப்புமென்றே 
னோர்வா ழடியுங் குழலணியு 

மொருநல் விரலாற் சுட்டியுந்தம் 
மேர்வா ழொருகை பார்க்கின்றா 

ரிதுதான் சேடி யென்னேடீ    
1805
பெருஞ்சீ ரொற்றி வாணரிவர் 

பேசா மௌனம் பிடித்திங்கே 
விரிஞ்சீர் தரநின் றுடன்கீழு 

மேலு நோக்கி விரைந்தார்யான் 
வருஞ்சீ ருடையீர் மணிவார்த்தை 

வகுக்க வென்றேன் மார்பிடைக்கா 
ழிருஞ்சீர் மணியைக் காட்டுகின்றா 

ரிதுதான் சேடி யென்னேடீ