1811
செங்கேழ் கங்கைச் சடையார்வாய் 

திறவா ராக வீண்டடைந்தா 
ரெங்கே யிருந்தெங் கணைந்ததுகா 

ணெங்கள் பெருமா னென்றேனென் 
னங்கே ழருகி னகன்றுபோ 

யங்கே யிறைப்போ தமர்ந்தெழுந்தே 
யிங்கே நடந்து வருகின்றா 

ரிதுதான் சேடி யென்னேடீ    
1812
கொடையா ரொற்றி வாணரிவர் 

கூறா மௌன ராகிநின்றார் 
தொடையா ரிதழி மதிச்சடையென் 

துரையே விழைவே துமக்கென்றே 
னுடையார் துன்னற் கந்தைதனை 

யுற்று நோக்கி நகைசெய்தே 
யிடையாக் கழுமுட் காட்டுகின்றா 

ரிதுதான் சேடி யென்னேடீ    
1813
பொன்னைக் கொடுத்தும் புணர்வரிய 

புனித ரிவரூ ரொற்றியதா 
முன்னைத் தவத்தா லியாங்காண 

முன்னே நின்றார் முகமலர்ந்து 
மின்னிற் பொலியுஞ் சடையீரென் 

வேண்டு மென்றே னுணச்செய்யா 
ளின்னச் சினங்கா ணென்கின்றா 

ரிதுதான் சேடி யென்னேடீ    
1814
வயலார் சோலை யெழிலொற்றி 

வாண ராகு மிவர்தமைநான் 
செயலா ரடியர்க் கருள்வீர்நுஞ் 

சிரத்து முரத்துந் திகழ்கரத்தும் 
வியலாய்க் கொண்ட தென்னென்றேன் 

விளங்கும் பிநாக மவைமூன்று 
மியலாற் காண்டி யென்கின்றா 

ரிதுதான் சேடி யென்னேடீ    
1815
பொதுநின் றருள்வீ ரொற்றியுளீர் 

பூவுந் தியதென் விழியென்றே 
னிதுவென் றறிநா மேறுகின்ற 

தென்றா ரேறு கின்றதுதா 
னெதுவென் றுரைத்தே னெதுநடுவோ 

ரெழுத்திட் டறிநீ யென்றுசொலி 
யெதிர்நின் றுவந்து நகைக்கின்றா 

ரிதுதான் சேடி யென்னேடீ