1946
கல்லாய வன்மனத்தர் தம்பால் சென்றே 

கண்கலக்கங் கொள்கின்றேன் கவலை வாழ்வை 
எல்லாம்உள் இருந்தறிந்தாய் அன்றோ சற்றும் 

இரங்கிலைஎம் பெருமானே என்னே என்னே 
பொல்லாத வௌ;வினையேன் எனினும் என்னைப் 

புண்ணியனே புரப்பதருட் புகழ்ச்சி அன்றோ 
அல்ஆர்ந்த துயர்க்கடல்நின் றெடுத்தி டாயேல் 

ஆற்றேன்நான் பழிநின்பால் ஆக்கு வேனே    
1947
மையான நெஞ்சகத்தோர் வாயில் சார்ந்தே 

மனம்தளர்ந்தேன் வருந்துகின்ற வருத்தம் எல்லாம் 
ஐயாஎன் உளத்தமர்ந்தாய் நீதான் சற்றும் 

அறியாயோ அறியாயேல் அறிவா ர்யாரே 
பொய்யான தன்மையினேன் எனினும் என்னைப் 

புறம்விடுத்தல் அழகேயோ பொருளா எண்ணி 
மெய்யாஎன் றனைஅந்நாள் ஆண்டாய் இந்நாள் 

வெறுத்தனையேல் எங்கேயான் மேவு வேனே    
1948
கூறுவதோர் குணமில்லாக் கொடிதாம் செல்வக் 

குருட்டறிவோர் இடைப்படும்என் குறைகள் எல்லாம் 
ஆறுவதோர் வழிகாணேன் அந்தோ அந்தோ 

அவலமெனும் கருங்கடலில் அழுந்து கின்றேன் 
ஏறுவதோர் வகைஅறியேன் எந்தாய் எந்தாய் 

ஏற்றுகின்றோர் நின்னைஅன்றி இல்லேன் என்னைச் 
சீறுவதோ இரங்குவதோ யாதோ உன்றன் 

திருவுளத்தைத் தெரியேனே சிறிய னேனே    
டீயஉம

--------------------------------------------------------------------------------


 வீரராகவர் போற்றிப் பஞ்சகம் 
திருஎவ்வுளூர் 

அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம் 
1949
தண்ணமர் மதிபோல் சாந்தந் தழைத்தசத் துவனே போற்றி 
வண்ணமா மணியே போற்றி மணிவண்ணத் தேவா போற்றி 
அண்ணலே எவ்வு ளூரில் அமர்ந்தருள் ஆதி போற்றி 
விண்ணவர் முதல்வா போற்றி வீரரா கவனே போற்றி    
1950
பாண்டவர் தூத னாகப் பலித்தருள் பரனே போற்றி 
நீண்டவன் என்ன வேதம் நிகழ்த்துமா நிதியே போற்றி 
தூண்டலில் லாமல் ஓங்குஞ் ஸோதிநல் விளக்கே போற்றி 
வேண்டவர் எவ்வு ளூர்வாழ் வீரரா கவனே போற்றி