3366
இப்பாரில் உடல்ஆவி பொருளும்உன்பாற் 

கொடுத்தேன்மற் றெனக்கென் றிங்கே 
எப்பாலும் சுதந்தரம்ஓர் இறையும்இலை 

அருட்சோதி இயற்கை என்னும் 
துப்பாய உடலாதி தருவாயோ 

இன்னும்எனைச் சோதிப் பாயோ 
அப்பாநின் திருவுளத்தை அறியேன்இவ் 

வடியேனால் ஆவ தென்னே    
3367
என்னேஎம் பெருமான்இங் கின்னும்அணைந் 

திலன்என்றே ஏங்கி ஏங்கி 
மன்னேஎன் மணியேகண் மணியேஎன் 

வாழ்வேநல் வரத்தாற் பெற்ற 
பொன்னேஅற் புதமேசெம் பொருளேஎன் 

புகலேமெய்ப் போத மேஎன் 
அன்னேஎன் அப்பாஎன் றழைத்தலன்றி 

அடியேனால் ஆவ தென்னே    
3368
பொடிஎடுக்கப் போய்அதனை மறந்துமடி 

எடுத்தரையில் புனைவேன் சில்லோர் 
தடிஎடுக்கக் காணில்அதற் குளங்கலங்கி 

ஓடுவனித் தரத்தேன் இங்கே 
முடிஎடுக்க வல்லேனோ இறைவாநின் 

அருள்இலதேல் முன்னே வைத்த 
அடிஎடுக்க முடியாதே அந்தோஇச் 

சிறியேனால் ஆவ தென்னே   
3369
பாட்டுவித்தால் பாடுகின்றேன் பணிவித்தால் 

பணிகின்றேன் பதியே நின்னைக் 
கூட்டுவித்தால் கூடுகின்றேன் குழைவித்தால் 

குழைகின்றேன் குறித்த ஊணை 
ஊட்டுவித்தால் உண்கின்றேன் உறக்குவித்தால் 

உறங்குகின்றேன் உறங்கா தென்றும் 
ஆட்டுவித்தால் ஆடுகின்றேன் அந்தோஇச் 

சிறியேனால் ஆவ தென்னே    
3370
உடுப்பவனும் உண்பவனும் நானேஎன் 

னவும்நாணம் உறுவ தெந்தாய் 
தடுப்பவனும் தடைதீர்த்துக் கொடுப்பவனும் 

பிறப்பிறப்புத் தன்னை நீக்கி 
எடுப்பவனும் காப்பவனும் இன்பஅனு 

பவஉருவாய் என்னுள் ஓங்கி 
அடுப்பவனும் நீஎன்றால் அந்தோஇச் 

சிறியேனால் ஆவ தென்னே