4101
தன்பெருமை தான்அறியாத் தன்மையனே எனது 

தனித்தலைவா என்னுயிர்க்குள் இனித்ததனிச் சுவையே 
நின்பெருமை நான்அறியேன் நான்மட்டோ அறியேன் 

நெடுமால்நான் முகன்முதலா மூர்த்திகளும் அறியார் 
அன்புறும்ஆ கமமறைகள் அறியாவே எனினும் 

அவரும்அவை களும்சிலசொல் அணிகின்றார் நினக்கே 
என்பருவம் குறியாதே எனையாண்ட அரசே 

யானும்அவர் போல்அணிகின் றேன்அணிந்திங் கருளே    
4102
உண்ணஉண்ணத் தெவிட்டாதே தித்தித்தென் உடம்போ 

டுயிர்உணர்வும் கலந்துகலந் துள்ளகத்தும் புறத்தும் 
தண்ணியவண் ணம்பரவப் பொங்கிநிறைந் தாங்கே 

ததும்பிஎன்றன் மயம்எல்லாம் தன்மயமே ஆக்கி 
எண்ணியஎன் எண்ணம்எலாம் எய்தஒளி வழங்கி 

இலங்குகின்ற பேர்அருளாம் இன்னமுதத் திரளே 
புண்ணியமே என்பெரிய பொருளேஎன் அரசே 

புன்மொழிஎன் றிகழாதே புனைந்துமகிழ்ந் தருளே    
4103
நாட்டார்கள் சூழ்ந்துமதித் திடமணிமே டையிலே 

நடுஇருக்க என்றனையே நாட்டியபே ரிறைவா 
பாட்டாளர் பாடுதொறும் பரிசளிக்கும் துரையே 

பன்னுமறைப் பாட்டேமெய்ப் பாட்டினது பயனே 
கூட்டாளா சிவகாமக் கொடிக்கிசைந்த கொழுநா 

கோவேஎன் கணவாஎன் குரவாஎன்() குணவா 
நீட்டாளர் புகழ்ந்தேத்த மணிமன்றில் நடிக்கும் 

நீதிநடத் தரசேஎன் நெடுமொழிகொண் டருளே   

 () எண் - முதற்பதிப்பு, பொ சு, ச மு க  
4104
கைக்கிசைந்த பொருளேஎன் கருத்திசைந்த கனிவே 

கண்ணேஎன் கண்களுக்கே கலந்திசைந்த கணவா 
மெய்க்கிசைந்த அணியேபொன் மேடையில்என் னுடனே 

மெய்கலந்த தருணத்தே விளைந்தபெருஞ் சுகமே 
நெய்க்கிசைந்த உணவேஎன் நெறிக்கிசைந்த நிலையே 

நித்தியமே எல்லாமாஞ் சத்தியமே உலகில் 
பொய்க்கிசைந்தார் காணாதே பொதுநடஞ்செய் அரசே 

புன்மொழிஎன் றிகழாதே புனைந்துமகிழ்ந் தருளே    
4105
கொடுத்திடநான் எடுத்திடவும் குறையாத நிதியே 

கொல்லாத நெறியேசித் தெல்லாஞ்செய் பதியே 
மடுத்திடவும் அடுத்தடுத்தே மடுப்பதற்குள் ஆசை 

வைப்பதன்றி வெறுப்பறியா வண்ணநிறை அமுதே 
எடுத்தெடுத்துப் புகன்றாலும் உலவாத ஒளியே 

என்உயிரே என்உயிருக் கிசைந்தபெருந் துணையே 
தடுத்திடவல் லவர்இல்லாத் தனிமுதற்பே ரரசே 

தாழ்மொழிஎன் றிகழாதே தரித்துமகிழ்ந் தருளே