4131
கார்ப்பிலதாய்த் துவர்ப்பிலதாய் உவர்ப்பிலதாய்ச் சிறிதும் 

கசப்பிலதாய்ப் புளிப்பிலதாய்க் காய்ப்பிலதாய்ப் பிறவில் 
சேர்ப்பிலதாய் எஞ்ஞான்றும் திரிபிலதாய் உயிர்க்கே 

தினைத்தனையும் நோய்தரும்அத் தீமைஒன்றும் இலதாய்ப் 
பார்ப்பனையேன் உள்ளகத்தே விளங்கிஅறி வின்பம் 

படைத்திடமெய்த் தவப்பயனால் கிடைத்ததனிப் பழமே 
ஓர்ப்புடையார் போற்றமணி மன்றிடத்தே வெளியாய் 

ஓங்கியபே ரரசேஎன் உரையும்அணிந் தருளே   
4132
தெற்றியிலே நான்பசித்துப் படுத்திளைத்த தருணம் 

திருஅமுதோர் திருக்கரத்தே திகழ்வள்ளத் தெடுத்தே 
ஒற்றியிற்போய்ப் பசித்தனையோ என்றெனையங் கெழுப்பி 

உவந்துகொடுத் தருளியஎன் உயிர்க்கினிதாந் தாயே 
பற்றியஎன் பற்றனைத்தும் தன்அடிப்பற் றாகப் 

பரிந்தருளி எனைஈன்ற பண்புடைஎந் தாயே 
பெற்றியுளார் சுற்றிநின்று போற்றமணிப் பொதுவில் 

பெருநடஞ்செய் அரசேஎன் பிதற்றும்உவந் தருளே    
4133
தாய்முதலோ ரொடுசிறிய பருவமதில்() தில்லைத் 

தலத்திடையே திரைதூக்கத் தரிசித்த போது 
வேய்வகைமேல் காட்டாதே என்றனக்கே எல்லாம் 

வெளியாகக் காட்டியஎன் மெய்உறவாம் பொருளே 
காய்வகைஇல் லாதுளத்தே கனிந்தநறுங் கனியே 

கனவிடத்தும் நனவிடத்தும் எனைப்பிரியாக் களிப்பே 
தூய்வகையோர் போற்றமணி மன்றில்நடம் புரியும் 

சோதிநடத் தரசேஎன் சொல்லும்அணிந் தருளே   

 () தாய் முதலோரோடு சிறு பருவமதில் - முதற்பதிப்பு, பொ சு, ச மு, க  
4134
ஓங்கியஓர் துணைஇன்றிப் பாதிஇர வதிலே 

உயர்ந்தஒட்டுத் திண்ணையிலே படுத்தகடைச் சிறியேன் 
தூங்கிமிகப் புரண்டுவிழத் தரையில்விழா தெனையே 

தூக்கிஎடுத் தணைத்துக்கீழ்க் கிடத்தியமெய்த் துணையே 
தாங்கியஎன் உயிர்க்கின்பம் தந்தபெருந் தகையே 

சற்குருவே நான்செய்பெருந் தவப்பயனாம் பொருளே 
ஏங்கியஎன் ஏக்கமெலாம் தவிர்த்தருளிப் பொதுவில் 

இலங்குநடத் தரசேஎன் இசையும்அணிந் தருளே    
4135
தனிச்சிறியேன் சிறிதிங்கே வருந்தியபோ ததனைத் 

தன்வருத்தம் எனக்கொண்டு தரியாதக் கணத்தே 
பனிப்புறும்அவ் வருத்தமெலாம் தவிர்த்தருளி மகனே 

பயம்உனக்கென் என்றென்னைப் பரிந்தணைத்த குருவே 
இனிப்புறுநன் மொழிபுகன்றென் முடிமிசையே மலர்க்கால் 

இணைஅமர்த்தி எனையாண்ட என்னுயிர்நற் றுணையே 
கனித்தநறுங் கனியேஎன் கண்ணேசிற் சபையில் 

கலந்தநடத் தரசேஎன் கருத்தும்அணிந் தருளே