Vallalar.Net
Vallalar.Net
4626
கருவிற் கலந்த துணையேஎன் கனிவில் கலந்த அமுதேஎன் 

கண்ணிற் கலந்த ஒளியேஎன் கருத்திற் கலந்த களிப்பேஎன் 
உருவிற் கலந்த அழகேஎன் உயிரிற் கலந்த உறவேஎன் 

உணர்விற் கலந்த சுகமேஎன் னுடைய ஒருமைப் பெருமானே 
தெருவிற் கலந்து விளையாடுஞ் சிறியேன் தனக்கே மெய்ஞ்ஞான 

சித்தி அளித்த பெருங்கருணைத் தேவே உலகத் திரளெல்லாம் 
மருவிக் கலந்து வாழ்வதற்கு வாய்த்த தருணம் இதுஎன்றே 

வாயே பறையாய் அறைகின்றேன் எந்தாய் கருணை வலத்தாலே   
4627
தானே தயவால் சிறியேற்குத் தனித்த ஞான அமுதளித்த 

தாயே எல்லாச் சுதந்தரமும் தந்த கருணை எந்தாயே 
ஊனே விளங்க ஊனமிலா ஒளிபெற் றெல்லா உலகமும்என் 

உடைமை யாக்கொண் டருள்நிலைமேல் உற்றேன் உன்றன் அருளாலே 
வானே மதிக்கச் சாகாத வரனாய்() எல்லாம் வல்லசித்தே 

வயங்க உனையுட் கலந்துகொண்டேன் வகுக்குந் தொழிலே முதலைந்தும் 
நானே புரிகின் றேன்புரிதல் நானோ நீயோ நான்அறியேன் 

நான்நீ என்னும் பேதம்இலா நடஞ்செய் கருணை நாயகனே   
 () வானாய் - முதற்பதிப்பு, பொ சு, பி இரா, ச மு க   
4628
கலைசார் முடிபு கடந்துணர்வு கடந்து நிறைவாய்க் கரிசிலதாய்க் 

கருணை மயமாய் விளங்குசிதா காய நடுவில் இயற்கையுண்மைத் 
தலைசார் வடிவில் இன்பநடம் புரியும் பெருமைத் தனிமுதலே 

சாகாக் கல்வி பயிற்றிஎன்னுட் சார்ந்து விளங்கும் சற்குருவே 
புலைசார் மனத்துச் சிறியேன்றன் குற்றம் அனைத்தும் பொறுத்தருளிப் 

பொன்றா வடிவு கொடுத்தெல்லாம் புரிவல் லபந்தந் தருட்சோதி 
நிலைசார் இறைமை அளித்தனைநான் பொதுவில் ஞான நீதிஎனும் 

நிருத்தம் புரிகின் றேன்புரிதல் நீயோ நானோ நிகழ்த்தாயே   
4629
கருத்தில் கருதிக் கொண்டஎலாம் கணத்தில் புரிய எனக்கேமெய்க் 

காட்சி ஞானக் கண்கொடுத்த கண்ணே விடயக் கானகத்தே 
எருத்தில் திரிந்த கடையேனை எல்லா உலகும் தொழநிலைமேல் 

ஏற்றி நீயும் நானும்ஒன்றாய் இருக்கப் புரிந்தாய் எந்தாயே 
இருத்திக் கருத்தில் உன்தயவை எண்ணுந் தோறும் அந்தோஎன் 

இதயம் உருகித் தளதளஎன் றிளகி இளகித் தண்ணீராய் 
அருத்திப் பெருநீர் ஆற்றொடுசேர்ந் தன்புப் பெருக்கில் கலந்ததுநான் 

அதுஎன் றொன்றும் தோற்றாதே அச்சோ அச்சோ அச்சோவே   
4630
ஏதும் தெரியா தகங்கரித்திங் கிருந்த சிறியேன் தனைவலிந்தே 

எல்லா உலகும் அதிசயிக்க எல்லாம் வல்ல சித்தெனவே 
ஓதும் பொருளைக் கொடுத்தென்றும் உலவா இன்பப் பெருநிலையில் 

ஓங்கி உறவைத் தனையேஎன் னுடைய ஒருமைப் பெருமானே 
ஈதுன் கருணைக் கியல்போநீ என்பால் வைத்த பெருங்கருணை 

இந்நாட் புதிதே அந்நாளில் இலையே இதனை எண்ணியநான் 
தாதும் உணர்வும் உயிரும்உள்ளத் தடமும் பிறவாந் தத்துவமும் 

தாமே குழைந்து தழைந்தமுத சார மயமா கின்றேனே