அன்னே

அன்னே எனைத்தந்த அப்பாஎன் றேங்கி அலறுகின்றேன்
என்னேஇவ் வேழைக் கிரங்காது நீட்டித் திருத்தல்எந்தாய்
பொன்னே சுகுணப் பொருப்பே தணிகைப் பொருப்பமர்த்த
மன்னே கலப மயில்மேல் அழகிய மாமணியே

அன்னே அப்பா எனநின்தாட் கார்வம் கூர்ந்திங் கலைகின்றேன்
என்னே சற்றும் இரங்கிலைநீ என்நெஞ் சோநின் நல்நெஞ்சம்
மன்னே ஒளிகொள் மாணிக்க மணியே குணப்பொன் மலையேநல்
தென்னேர் பொழில்சூழ் திருத்தணிகைத் தேவே ஞானச் செழுஞ்சுடரே

அன்னே என்னை ஆண்ட தலைவ அடியன் உள்ள மே 
அமர்ந்த துணைவ எனக்குக் கிடைத்த அமுத வெள்ள மே 
பொன்னே பொன்னில் பொலிந்து நிறைந்த புனித வான மே 
புனித வானத் துள்ளே விளங்கும் புரண ஞான மே  எனக்கும் உனக்கும்