கொடிய

கொடிய மாதர்கள் இடையுறும் நரகக் 

குழியில் என்தனைக் கொண்டுசென் றழுத்திக் 
கடிய வஞ்சனை யால்எனைக் கலக்கம் 

கண்ட பாவியே காமவேட் டுவனே 
இடிய நெஞ்சகம் இடர்உழந் திருந்தேன் 

இன்னும் என்னைநீ ஏன்இழுக் கின்றாய் 
ஒடிவில் ஒற்றியூர்ச் சிவன்அருள் வாளால் 

உன்னை வெட்டுவல் உண்மைஎன் றுணரே

கொடிய நஞ்சமு தாக்கிய உமக்கிக் 

கொடிய னேனைஆட் கொள்ளுதல் அரிதோ 
அடியர் தம்பொருட் டடிபடு வீர்எம் 

ஐய நும்மடிக் காட்பட விரைந்தேன் 
நெடிய மால்அயன் காண்கில ரேனும் 

நின்று காண்குவல் என்றுளம் துணிந்தேன் 
பொடிய நீறணி வீர்ஒற்றி உடையீர் 

பொய்யன் என்னில்யான் போம்வழி எதுவோ

கொடிய நெஞ்சினேன் கோபமே அடைந்தேன் 

கோடி கோடியாம் குணப்பழு துடையேன் 
கடிய வஞ்சகக் கள்வனேன் தனக்குன் 

கருணை ஈந்திடா திருந்திடில் கடையேன் 
அடியன் ஆகுவ தெவ்வணம் என்றே 

ஐய ஐயநான் அலறிடு கின்றேன் 
ஒடிய மும்மலம் ஒருங்கறுத் தவர்சேர் 

ஒற்றி மேவிய உலகுடை யோனே

கொடிய வஞ்சக நெஞ்சகம் எனும்ஓர் 

குரங்கிற் கென்உறு குறைபல உரைத்தும் 
கடிய தாதலின் கசிந்தில தினிஇக் 

கடைய னேன்செயக் கடவதொன் றறியேன் 
அடிய னேன்பிழை உளத்திடை நினையேல் 

அருளல் வேண்டும்என் ஆருயிர்த் துணையே 
செடிகள் நீக்கிய ஒற்றிஎம் உறவே 

செல்வ மேபர சிவபரம் பொருளே    
டீயஉம

--------------------------------------------------------------------------------


 திருவண்ண விண்ணப்பம்
திருவொற்றியூர் 

கொச்சகக் கலிப்பா

கொடிய பாவியேன் படும்பரி தாபம் 
குறித்துக் கண்டும்என் குறைஅகற் றாது 
நெடிய காலமும் தாழ்த்தனை நினது 
நெஞ்சும் வஞ்சகம் நேர்ந்ததுண் டேயோ 
அடியர் தந்துயர் கண்டிடில் தரியார் 
ஐயர் என்பர்என் அளவஃ திலையோ 
ஒடிய மாதுயர் நீக்கிடாய் என்னில் 
உனைஅ லால்எனை உடையவர் எவரே

கொடிய வெம்புலிக் குணத்தினேன் உதவாக்

கூவம் நேர்ந்துளேன் பாவமே பயின்றேன்
கடிய நெஞ்சினேன் குங்குமம் சுமந்த

கழுதை யேன்அவப் பொழுதையே கழிப்பேன்
விடியு முன்னரே எழுந்திடா துறங்கும்

வேட னேன்முழு மூடரில் பெரியேன்
அடிய னாவதற் கென்செயக் கடவேன்

அப்ப னேஎனை ஆண்டுகொண் டருளே