தீது

தீது வேண்டிய சிறியர்தம் மனையில்
சென்று நின்றுநீ திகைத்திடல் நெஞ்சே
யாது வேண்டுதி வருதிஎன் னுடனே
யாணர் மேவிய ஒற்றியூர் அகத்து
மாது வேண்டிய நடனநா யகனார்
வள்ள லார்அங்கு வாழ்கின்றார் கண்டாய்
ஈது வேண்டிய தென்னுமுன் அளிப்பார்
ஏற்று வாங்கிநான் ஈகுவன் உனக்கே

தீது செய்தனன் செய்கின்றேன் செய்வேன் 
தீய னேன்கொடுந் தீக்குண இயல்பே 
ஏது செய்தன னேனும்என் தன்னை 
ஏன்று கொள்வதெம் இறைவநின் இயல்பே 
ஈது செய்தனை என்னைவிட் டுலகில் 
இடர்கொண் டேங்கென இயம்பிடில் அடியேன் 
ஓது செய்வதொன் றென்னுயிர்த் துணையே 
உனைஅ லால்எனை உடையவர் எவரே

தீது தவிர்ப்பார் திருவொற்றித் 

தியாகர் அழியாத் திறத்தர்அவர் 
மாது மகிழ்தி எனஎன்னை 

மாலை யிட்டார் மாலையிட்ட 
போது கண்ட திருமுகத்தைப் 

போற்றி மறித்தும் கண்டறியேன் 
கோது கண்டேன் மாதேஎன் 

குறையை எவர்க்குக் கூறுவனே

தீது தவிர்க்கு மொற்றியுளீர் 

செல்ல லறுப்ப தென்றென்றேன் 
ஈது நமக்குந் தெரியுமென்றா 

ரிறையா மோவிங் கிதுவென்றேன் 
ஓது மடியர் மனக்கங்கு 

லோட்டு மியாமே யுணரென்றார் 
ஆது தெரியே னென்னடியவ் 

வையர் மொழிந்த வருண்மொழியே

தீது தவிர்க்கு மொற்றியுளீர் 

செல்ல லறுப்ப தென்றென்றே 
னீது நமக்குத் தெரிந்ததென்றா 

ரிறையா மோவிங் கிதுவென்றே 
னோது மடியார் மனக்கங்கு 

லோட்டு நாமே யுணரன்றி 
யேது மிறையன் றென்கின்றா 

ரிதுதான் சேடி யென்னேடீ

தீது நினைக்கும் பாவிகட்கும் செய்தாய் கருணை எனத்தெளிந்து
வாது நினைக்கும் மனக்கடையேன் மகிழ்வுற் றிருந்தேன் என்னளவில்
சூது நினைப்பாய் எனில்யார்க்குச் சொல்வேன் யாரைத் துணைகொள்வேன்
ஏது நினைப்பேன் ஐயோநான் பாவி உடம்பேன் எடுத்தேனே