புண்ணிய

புண்ணிய னேஎமைப் போல்வார்க்கும் இன்பப் பொருள்அளிக்கும் 
திண்ணிய னேநற் சிவஞான நெஞ்சில் தெளிந்தஅருள் 
அண்ணிய னேகங்கை ஆறமர் வேணியில் ஆர்ந்தமதிக் 
கண்ணிய னேபற் பலவாகும் அண்டங்கள் கண்டவனே

புண்ணிய ராகிய கண்ணிய ராய்த்தவம்
பண்ணிய பத்தர்க்கு முத்தர்க்கு - மங்களம்

புண்ணிய பதியைப் புணர்ந்தனன் நான்செய் 

புண்ணியம் புகல்அரி தென்றாள் 
தண்ணிய மதியின் அமுதெனக் களித்த 

தயவைநான் மறப்பனோ என்றாள் 
எண்ணிய அனைத்தும் ஈந்தருள் கின்றான் 

என்னையோ என்னையோ என்றாள் 
அண்ணிய பேரா னந்தமே வடிவம் 

ஆயினாள் நான்பெற்ற அணங்கே