போக

போக முடையார் பெரும்பற்றப் 

புலியூர் உடையார் போதசிவ 
யோக முடையார் வளர்ஒற்றி 

யூர்வாழ் உடையார் உற்றிலரே 
சோகம் உடையேன் சிறிதேனும் 

துயிலோ அணையா குயில்ஒழியா 
தேகம் அயர்ந்தேன் என்னடிநான் 

செய்வ தொன்றும் தெரிந்திலனே

போக மாதியை விழைந்தனன் வீணில்

பொழுது போக்கிடும் இழுதையேன் அழியாத்
தேக மாதியைப் பெறமுயன் றறியேன்

சிரங்கு நெஞ்சகக் குரங்கொடும் உழல்வேன்
காக மாதிகள் அருந்தஓர் பொருக்கும்

காட்ட நேர்ந்திடாக் கடையரில் கடையேன்
ஆக மாதிசொல் அறிவறி வேனோ

அப்ப னேஎனை ஆண்டுகொண் டருளே

போக மாட்டேன் பிறரிடத்தே பொய்யிற் கிடந்து புலர்ந்துமனம் 
வேக மாட்டேன் பிறிதொன்றும் விரும்ப மாட்டேன் பொய்யுலகன் 
ஆக மாட்டேன் அரசேஎன் அப்பா என்றன் ஐயாநான் 
சாக மாட்டேன் உனைப்பிரிந்தால் தரிக்க மாட்டேன் கண்டாயே