முத்தி

முத்தி முதலே முக்கணுடை முரிக் கரும்பே நின்பதத்தில்
பத்தி முதலே இல்லாதேன் பரம சுகத்தில் படிவேனோ
எத்தி அழைக்கும் கருங்கண்ணார் இடைக்குள் பிளந்த வெடிப்பதனில்
தத்தி விழுந்தேன் எழுவேனேல் தள்ளா நின்ற தென்மனமே

முத்தி நீறிடார் முன்கையால் தொடினும்
முள்ளு றுத்தல்போல் முனிவுடன் நடுங்க
பத்தி நீறிடும் பத்தர்க்ள் காலால்
பாய்ந்து தைக்கினும் பரிந்ததை மகிழ்க
புத்தி ஈதுகாண் என்னுடை உடம்பே
போற்ற லார்புரம் பொடிபடி நகைத்தோன்
சத்தி வேற்கரத் தனயனை மகிழ்வோன்
தன்னை நாம்என்றும் சார்ந்திடற் பொருட்டே

முத்தி நேர்கிலாத் தேவர்கள் தமைநான் 

முந்து றேன்அவர் முற்பட வரினும் 
சுத்தி யாகிய சொல்லுடை அணுக்கத் 

தொண்டர் தம்முடன் சூழ்த்திடீர் எனினும் 
புத்தி சேர்புறத் தொண்டர்தம் முடனே 

பொருந்த வைக்கினும் போதும்மற் றதுவே 
துத்தி யார்பணி யீர்ஒற்றி உடையீர் 

தூய மால்விடைத் துவசத்தி னீரே

முத்தி வேண்டுமேல் 
பத்தி வேண்டுமால் 
சத்தி யம்இது 
புத்தி நெஞ்சமே