គួរយល់យ៉ាងពិតប្រាកដថា ការត្រាស់ដឹងដែលកើតចេញពីធម៌វិន័យ គឺការត្រាស់ដឹងរបស់ព្រះ។
សេចក្តីរីករាយដែលកើតចេញពីការប្រៀនប្រដៅ នៃសេចក្តីមេត្តា គឺសេចក្តីរីករាយរបស់ព្រះ។
អ្នកដែលបានត្រាស់ដឹង និងត្រេកអរនេះអស់ជាច្រើនឆ្នាំ ហើយបានក្លាយជាមនុស្សល្អឥតខ្ចោះ នោះគឺចេតិយមហាសតិ។ ពួកគេតែម្នាក់ឯងស្គាល់ព្រះតាមរយៈចំណេះដឹង ហើយក្លាយជារដ្ឋរបស់ព្រះ។