یوگیهایی که ذهن خود را کنترل میکنند و در مراقبه عمیق بر حقیقت باقی میمانند، سیدها، فرزانگان و زاهدانی که قدرت کافی برای زنده کردن مردگان را به دست آوردهاند، وقتی گرسنگی فرا میرسد، تجربیات و جاهطلبیهای خود را رها میکنند و برای گدایی به نزدیکترین روستاها میروند؛ و وقتی صدقه دریافت نمیشود، پریشان میشوند.