ความรู้เรื่องวิญญาณคือดวงตาแห่งวิญญาณ ดวงตาแห่งวิญญาณนั้นมัวหมองไปมากด้วยความหลงผิดและความไม่รู้ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถระบุสัตว์ใดว่าเป็นพี่น้องของเขาได้ เขาจึงไม่สามารถรับรู้ถึงความทุกข์ทรมานของพี่น้องของเขาได้เช่นกัน
ยิ่งกว่านั้น จิตใจซึ่งเป็นแว่นตาที่ทำหน้าที่เป็นดวงตาช่วยช่วยเหลือ กลับกลายเป็นหนาแน่นและสูญเสียความสดใส ปิดกั้นแสงที่ผ่านเข้าไป
พวกเขาจึงไม่สามารถมองเห็นและรับรู้สิทธิความเป็นพี่น้องได้
แม้จะมีสิทธิความเป็นพี่น้องกัน แต่ความเห็นอกเห็นใจต่อผู้ที่ทุกข์ทรมานก็ไม่มี เพราะความรู้ของพวกเขาถูกจำกัดลง
พวกเขาไม่สามารถรู้จักและแสดงความเมตตาต่อสิ่งมีชีวิตได้เพราะขาดความรู้
เพราะฉะนั้นเราต้องเข้าใจว่าผู้ที่มีความเมตตาต่อสิ่งมีชีวิตอื่นมีวิสัยทัศน์ทางจิตวิญญาณที่สว่างไสว