เมื่อคนหิวโหยได้อาหาร พวกเขาก็กินและกำจัดความหิวโหย เมื่อนั้นปรัชญาทั้งหลายก็เจริญงอกงาม จิตใจก็เย็นชา ความรู้ก็ปรากฏ ทั้งภายในและภายนอก สรรพสัตว์และเทพก็ได้รับการประดับประดา และความปีติยินดีอันหาที่เปรียบมิได้ก็บังเกิดขึ้น
มนุษย์ผู้มอบอาหารให้คนหิวโหยนั้นเป็นผู้ที่เหนือกว่าเทพเจ้าทั้งปวง และควรได้รับการยกย่องว่าเป็นคุณสมบัติของเทพเจ้า
ฉะนั้น ความทุกข์จากความหิวโหย อันเป็นผลรวมของความทุกข์ ๓ ประการ คือ ความทุกข์จากนรก ความทุกข์จากการเกิด และความทุกข์จากความตาย
ความสุขแห่งการหลุดพ้นซึ่งมีอยู่เสมอทุกแห่ง ทั้งภายใน ภายนอก กลาง ล่าง บน ล่าง
ความสุขที่คุณได้รับจากการให้อาหารเรียกว่าความสุขอันสูงสุดที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา