แม้แต่เวลากลางวันก็หมดลง ความหิวโหยก็รบกวนฉัน ความละอายทำให้ฉันไม่กล้าไปบิณฑบาตที่อื่น ศักดิ์ศรีของฉันเจ็บปวดเมื่อฉันอ้าปากขออาหาร ท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด “ฉันไม่รู้จะสละชีวิตตัวเองไปได้อย่างไร ทำไมเราถึงต้องพรากร่างกายนี้ไป!”
ความเมตตากรุณานั้นมีไว้เพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของมนุษย์ที่กำลังร้องไห้ดังที่กล่าวมาข้างต้น เหมือนคนใบ้ที่ได้เห็นความฝันที่ไม่อาจอธิบายได้