ความสุขอันเกิดจากการดับทุกข์ที่เกิดจากความหิวและความตาย เรียกว่าความสุขสูงสุด
คือ การเสพสุขทางโลก การเสพอานุภาพแห่งโยคะ การเสพอานุภาพแห่งความรู้ และสุดท้ายคือการเสพภาวะหลุดพ้น (สภาวะของพระเจ้า)
เมื่อสัตว์ทั้งหลายที่หมดแรงเพราะความหิวได้รับอาหารเพื่อแสดงความกรุณาต่อสัตว์เหล่านั้น สัตว์เหล่านั้นก็กินอาหารนั้นเพื่อดับความหิวของตน
เมื่อถึงเวลานั้น ความสุขจะปรากฏในหัวใจและใบหน้าของพวกเขา และมันจะไหลล้น เมื่อเห็นความสุขของผู้รับ ใบหน้าของผู้ให้ก็จะเบิกบานเช่นกัน เพราะความสุขปรากฏอย่างสมบูรณ์ในความหมายของพระผู้เป็นเจ้าและในความหมายของจิตวิญญาณ เรียกว่าความสุขสูงสุด