เมล็ดที่งอกออกมาจากต้นไม้และพืชนั้นกล่าวกันว่าเป็นสสารเฉื่อยที่อนุญาตให้สิ่งมีชีวิตเข้ามาในภายหลัง
หากเมล็ดพันธุ์มีชีวิต พวกมันต้องเจริญเติบโตก่อนที่จะถูกหว่านลงในดิน แม้หลังจากที่หว่านลงในดินแล้ว เมล็ดพันธุ์บางส่วนก็ยังไม่เจริญเติบโต เมล็ดพันธุ์คือสาเหตุ สาเหตุนี้แม้แต่เด็กเล็ก ๆ ก็รู้ว่ามีไว้เพียงเพื่อรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น
ชีวิตเป็นนิรันดร์และเป็นอมตะ ร่างกายย่อมเสื่อมสลาย ชีวิตนิรันดร์ไม่ต้องการเหตุ มีเพียงร่างกายที่ต้องตายเท่านั้นที่ต้องการเหตุ ดังนั้นจึงต้องเข้าใจว่าเมล็ดพันธุ์เป็นเพียงสสารเฉื่อย (ไม่มีชีวิต)