این غذایی نیست که برای آن موجودات مقدر شده باشد؛ بلکه فقط از روی عادت ارثی به غذای آنها تبدیل شده است.
بنابراین، میتوان از آن غذا اجتناب کرد و آنها را به خوردن غذای ساتویک یا گیاهی خالص واداشت؛ یک مرد پرهیزگار گربهها و سگهای خود را از ولگردی و خوردن غذای نجس محافظت میکند و از همان ابتدا آنها را طوری تربیت میکند که فقط سبزیجات خالص بخورند؛ آنها نیز با آن غذا زندگی میکنند.
باید درک کرد که حیوانات وحشی مانند ببرها و شیرها فقط از روی عادت غذای نجس میخورند، زیرا کسی نیست که آنها را برای خوردن فقط غذای گیاهی خالص آموزش دهد.
در واقع، باید واقعاً با اطمینان دانست که کشتن یک موجود و غذا دادن به موجودات دیگر نه رضایت خدایان است و نه عملی اخلاقی و از روی دلسوزی.