کسانی که از لذتهای زندگی دنیوی برخوردارند و در زندگی خانوادگی به سر میبرند، اگر با شفقت نسبت به سایر موجودات زندگی کنند، کاملاً مستحق دریافت لطف خداوند متعال هستند.
کسانی که بدون شفقت به تمرین خرد، یوگا، توبه، روزه، دعا، مدیتیشن و غیره میپردازند، هیچ حقی برای فیض خدا ندارند.
نباید تصور شود که آنها دارای روشن بینی معنوی هستند.
باید درک کرد که تمام اعمالی که بدون شفقت انجام میشوند، اعمالی بیفایده و واهی هستند.