វាហាក់ដូចជាដូចខាងក្រោម។ ចិត្តរបស់យើងសប្បាយចិត្តពេលមានរឿងល្អខ្លះកើតឡើងចំពោះយើង។ ចិត្តមានទុក្ខនៅពេលមានរឿងមិនល្អកើតឡើងចំពោះយើង។ តាមពិតចិត្តមិនអាចជួបប្រទះអ្វីបានទេ ដូច្នេះការលើកឡើងខាងលើគឺមិនពិត។
រូបរាង និងកាយសម្បទានឿយហត់របស់មេផ្ទះ នៅក្នុងផ្ទះដែលធ្វើពីគ្រីស្តាល់ ត្រូវបានឆ្លុះបញ្ចាំងនៅក្នុងផ្ទះគ្រីស្តាល់នោះ ហើយលេចចេញមកខាងក្រៅ។
ពន្លឺ និងភាពអស់កម្លាំងនៃភ្នែកឆ្លុះបញ្ចាំងតាមរយៈទស្សនីយភាព ហើយលេចឡើងនៅខាងក្រៅ។
ដូចនោះ ចិត្តរបស់មនុស្ស និងសរីរាង្គផ្សេងទៀតឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពរីករាយ និងទុក្ខសោករបស់មនុស្ស។
អាស្រ័យហេតុនេះ យើងអាចយល់បានថា ខួរក្បាល ចិត្ត និងសរីរាង្គផ្សេងទៀត គឺជាឧបករណ៍សម្រាប់ជួបប្រទះនូវភាពរីករាយ និងទុក្ខព្រួយ។
មានតែព្រលឹងទេដែលអាចជួបប្រទះភាពរីករាយនិងទុក្ខព្រួយ។