ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ តណ្ហាដែលរំលត់នូវសេចក្តីត្រេកត្រអាលដោយមិនរើសអើងទាំងថ្ងៃទាំងយប់ កាលណាសេចក្តីស្រេកឃ្លាន ភ្លេចនូវកាមតណ្ហា ខ្ពើមនឹងការរួមរ័ក ហើយមានសេចក្តីខ្វាយខ្វល់នឹងអាហារ។