ការអាណិតរបស់ព្រះត្រូវបានគេហៅថាព្រះគុណ។ វាគឺជាការបង្ហាញធម្មជាតិរបស់ព្រះ។ ការអាណិតមនុស្សត្រូវបានគេហៅថាអាណិត។ វាគឺជាការបង្ហាញពីធម្មជាតិនៃព្រលឹង។
ដូច្នេះ យើងមកដឹងថា សេចក្ដីមេត្តាករុណាដ៏ធំរបស់ព្រះអាចទទួលបានតាមរយៈសេចក្ដីមេត្តាករុណាដ៏តូចរបស់មនុស្ស។ ការសម្ដែងរបស់ព្រះអាចទទួលបានតាមរយៈការសម្ដែងរបស់មនុស្ស។
ដូច្នេះ ការបង្ហាញធម្មជាតិដ៏ធំនៃព្រះអាចទទួលបាន តាមរយៈការបង្ហាញធម្មជាតិតូចមួយនៃព្រលឹង។
វាគឺជាបទពិសោធន៍របស់យើងដែលថាយើងមិនអាចទទួលបានព្រះគុណរបស់ព្រះ ដោយប្រើរបស់ផ្សេងក្រៅពីការអាណិតអាសូរ។ ដូច្នេះ ព្រះគុណរបស់ព្រះអាចទទួលបានបាន លុះត្រាតែមានចិត្តអាណិតអាសូរដល់សត្វមានជីវិតដទៃទៀត។ ដូច្នេះហើយ យើងអាចដឹងថា ព្រះគុណរបស់ព្រះអាចទទួលបានបានតែតាមរយៈការប្រៀនប្រដៅនៃក្តីមេត្តាប៉ុណ្ណោះ។ មិនចាំបាច់មានភស្តុតាងទៀតទេ។