ទោះបីជាពួកគេមានចំណេះដឹងដើម្បីទទួលបានភាពរីករាយ និងសេរីភាពខាងលោកិយចាំបាច់ដើម្បីបំពេញការស្រេកឃ្លានរបស់ពួកគេក៏ដោយ ក៏មនុស្សមួយចំនួនខ្វះសេរីភាពទាំងនេះដោយសារតែអំពើបាប និងការធ្វេសប្រហែសរបស់ពួកគេកន្លងមក ហើយជាលទ្ធផលពួកគេទទួលរងពីភាពអត់ឃ្លាន។
តាមរយៈការផ្តល់អាហារដល់មនុស្សស្រេកឃ្លាន ដើម្បីសម្រាលការស្រេកឃ្លាន មនុស្សម្នាក់អាចទទួលបានសេចក្តីសុខ ដោយសារតែការអាណិតអាសូរចំពោះសត្វមានជីវិតតែម្នាក់ឯង។
ការអាណិតអាសូរនេះដើរតួជាគន្លឹះដែលបើកទ្វារទៅកាន់លំនៅដ៏អស់កល្បរបស់ព្រះ ដោយអនុញ្ញាតឱ្យមនុស្សម្នាក់ចូល និងរស់នៅជារៀងរហូតដោយសេរី។
បុរសក្នុងគ្រួសារអាចរស់នៅជារៀងរហូត និងទទួលបាននូវស្ថានភាពនៃការរំដោះ ដោយទទួលបានកូនសោទៅកាន់ព្រះដំណាក់របស់ព្រះ តាមរយៈសេចក្ដីមេត្តាករុណា។
បុរសគ្រួសារដែលបានទទួលគន្លឹះនៃព្រះទាន់ពេលវេលាមិនចាំបាច់ធ្វើការថ្វាយបង្គំ យូហ្គា ឬចំណេះដឹងឡើយ។ គាត់អាចរស់នៅក្នុងកន្លែងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជារៀងរហូត។