ក្នុងធម៌មេត្តា-ប្រៀនប្រដៅ ប្រការសំខាន់គឺ សម្រាលទុក្ខ នៃសេចក្តីស្រេកឃ្លាន និងផ្តល់នូវសេចក្តីត្រេកអរ និងសេចក្តីត្រេកអរ តាមរយៈអាហារ ដល់មនុស្សទូទៅ។
បើជីវិតត្រូវយកដោយហេតុផ្សេង ដូចជាអត់ឃ្លាន គួរតែការពារកុំឱ្យស្លាប់តាមលទ្ធភាព និងធ្វើឱ្យជីវិតមានសេចក្តីសុខ។
បើសត្វមានទុក្ខកើតឡើងព្រោះខ្លាចជំងឺ និងវត្ថុដទៃ គួរដកទុក្ខនោះចេញ បើអាចដកចេញបាន។
ក្នុងសត្វសត្វ សត្វស្លាប សត្វល្មូន រុក្ខជាតិជាដើម សេចក្តីទុក្ខដែលកើតឡើងដោយការភ័យខ្លាច និងទុក្ខដែលកើតឡើងដោយការសម្លាប់ គួរដកចេញតាមវិធីណាក៏ដោយ ។
សត្វអាក្រក់អាចប្រែទៅជាល្អដោយគ្រាន់តែធ្វើឱ្យពួកគេភ័យខ្លាចបន្តិច។ ទោះបីជាសត្វអាក្រក់ក៏មិនត្រូវសម្លាប់ដែរ។