ما باید واقعاً بدانیم که آنهاییکه کلید بنام شفقت را بدست نمیاورند، نمیتوانند به خانه عالی داخل شوند و برای ابدی زندگی کنند.
آنها ممکن به نزدیک خانه عالی بروند. آنها ممکن در عقب یا جلو خانه عالی پرسه بزنند و منتظر کلید باشند. مگر آنها نمیتوانند بدون شفقت به داخل بروند، و آنها برمیگردند تا کلید به اسم شفقت را بدست بیاورند.
مردم ذیل قادر به باز کردن مسکن های ابدی و رفتن به آنجا و بدست آوردن سعادت نخواهند بود، اگر آنها شفقت نداشته باشند.
آنهاییکه عبادت و پوجا را انجام میدهند، مانند زیارت به مکان های مقدس، حمام کردن در رودخانه های مقدس، زندگی کردن در مکان های مقدس، پرستش بت های مقدس، انجام نماز، خواندن مانترها، انجام دادن قربانی در آتش ها، و غیره.
ریشی ها، حکیمان، بینا، یوگی ها که از غذا و خواب پرهیز کرده اند، از امور دنیوی دست کشیده اند، اعضای بدن خود را کنترول کرده اند و ذهن خود را آرام کرده اند، سیداها که از قدرت های ماورایی سعادت بی حد و حصر بدست آورده اند.
عاقلان که تمام دلبستگی ها را رها کرده اند و براهمان (خدای ابدی) را تجربه کرده اند مطلق هستند.
برای کسانیکه علم دارند، شفقت کردن به موجودات زنده را پرستش خدا نیز میگویند.
از اینرو، ما باید بدانیم که شفقت برای موجودات زنده یگانه راه پرستش خدا است.