بعضی از انسان ها غذا و ثروت کافی دارند، مگر بعضی دیگر به علت کارمای گذشته (اعمال در تولد قبلی) غذا و ثروت دیگر ندارند. طبیعت گناهکاران را در گرسنگی قرار میدهد تا تقصیر را که در آخرین تولد اتفاق افتیده است اصلاح کند. یک انسان غذای کافی دارد، و موجود دیگری در غذا کمبود دارد و از گرسنگی رنج میبرد. از اینرو یک انسان توقع کمک از انسان دیگر را دارد تا غذای برای رفع گرسنگی داشته باشد.
این توسط فیض مقرر شده است که کسیکه غذا میدهد یک قدرت خاص و یک زندگی بی مرگ را بدست خواهد آورد.