In dit fysieke lichaam kunnen slechts twee dingen verdriet en geluk ervaren. Dat is de ziel en God. Onze geest, oog, tong, oor, neus, huid, enz., zijn gereedschappen voor mensen. Het ervaart geen goed of slecht. Die ledematen zijn gereedschappen van de ziel om goed en slecht te ervaren. De gereedschappen zoals het oog, de neus, het oor, de geest, enz. hebben geen kennis. Het is net als niet-levende dingen. Niet-levende dingen kunnen zich niet goed en slecht voelen. We zouden niet moeten zeggen dat zand gelukkig wordt, want zand is een niet-levend ding; het heeft niet de kennis om goed en slecht te ervaren. Dus we zouden niet moeten zeggen dat mijn geest gelukkig is. Want de geest is een gereedschap voor ons. Gereedschap ervaart niets.
Een door mensen gebouwd huis, dat is gemaakt van zand, cement, enz. Huis ervaart niets omdat het een niet-levend ding is. De persoon die in het huis woont ervaart goed en slecht. Dus God heeft een klein huis voor ons gemaakt om in te wonen, dat het menselijk lichaam wordt genoemd. Het menselijk lichaam kan niets ervaren. De ziel, die zich in het lichaam bevindt, kan het plezier en het verdriet ervaren. Dus we moeten weten dat alleen de ziel de kennis heeft die kan worden ervaren. Gereedschappen zijn beschikbaar in het menselijk lichaam, zoals ledematen, om mensen te helpen. Dus de gereedschappen kunnen niets ervaren. Als we huilen, tranen onze ogen, niet ons glas.